Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Dbrowski Franciszek

1904-1962

kapitan

Urodzony 17 kwietnia 1904 r. w Budapeszcie. Syn Romualda (porucznika armii Austro-Wgier) i matki Elbiety z Brulikw. W wieku szeciu lat rozpocz nauk w szkole ludowej w Budapeszcie, a nastpnie w Wiedniu. W latach pierwszej wojny wiatowej ukoczy austriack szko realn stopnia gimnazjalnego w Ems.

W 1918 r. przyby z rodzicami do Krakowa i rozpocz nauk w krakowskim Korpusie Kadetw nr l w obzowie. Po ukoczeniu korpusu i zdaniu matury w 1921 r. wstpi do Szkoy Podchorych w Warszawie. Po jej ukoczeniu (1923) uzyska stopie podporucznika i zosta dowdc plutonu w 3. Puku Strzelcw Podhalaskich w Bielsku-Biaej. W trakcie penienia suby w tyme puku, ukoczy Szko Strzelania Artyleryjskiego w toruskim Centrum Wyszkolenia Artylerii, awansowa do stopnia porucznika i zosta dowdc kompanii. Od 1930 r. by wykadowc-instruktorem broni i terenoznawstwa w kompanii cikich karabinw maszynowych baonu szkolcego podchorych rezerwy w Biedrujsku. Kolejn jednostk by 29. Puk Piechoty w Kaliszu, w ktrym pocztkowo dowodzi plutonem szkolnym, a nastpnie kompania 29. Puku Strzelcw Kaniowskich.

W grudniu 1937 r. skierowany na Westerplatte obj stanowisko dowdcy oddziau wartowniczego i zastpcy komendanta Wojskowej Skadnicy Tranzytowej. Jego zadaniem byo szkolenie onierzy w zakresie obrony obiektw WST na zamknitym terenie Westerplatte. Kadego dnia przeprowadza odprawy z dowdcami wart oraz zaznajamia patrole i ronty oficerskie z obiektami i rejonami obserwacji i podsuchu. W czasie walk by w koszarach, tam bowiem skupio si i kierowao obron dowdztwo. By rzecznikiem kontynuowania oporu, mimo pogarszajcych si z kad godzin warunkw obrony. Dochodzio do dramatycznych spi z komendantem Sucharskim. poniewa by przeciwny poddaniu placwki i opowiada si za dalsz nieprzejednan walk. Po podjciu przez mjra Sucharskiego trudnej decyzji o poddaniu, po przekazaniu Niemcom poszczeglnych punktw oporu przez kadr dowdcz Skadnicy (por. Pajka ciko rannego zabrano do szpitala) ulokowani zostali w dwch pokojach na najwyszym pitrze nie istniejcego ju dzi Hotelu Centralnego vis-a-vis dworca gdaskiego. Stamtd trafi do niemieckiego obozu wiczebnego w Klein Dexen na terenie Prus Wschodnich. Ca okupacj przey w dwch oflagach XVIII A w Lienz na terenie Austrii i II C w Woldenbergu (Dobiegniewo). Kres niewoli skoczy si, gdy po przymusowej pieszej ewakuacji obozu w Woldenbergu w styczniu 1945 r. w miejscowoci Detz ich kolumn odbia czowka wojsk radzieckich.

Po wojnie 30 lipca 1945 r. zosta powoany do wojskowej suby zawodowej i skierowany do I Samodzielnego Morskiego Batalionu Zapasowego w Gdasku-Nowym Porcie na dowdc plutonu oficerskiego. 10 sierpnia 1945 r zweryfikowany do stopnia majora (kmdr ppor.) w korpusie oficerw piechoty WP. 31 sierpnia

1945 r. w wyniku przeformowania batalionu w szkolny puk Marynarki Wojennej zosta szefem sztabu puku. Dowdca kmdr Karol Kope w charakterystyce subowej wysoko oceni swego podkomendnego: "...Bardzo dobrze wyszkolony oficer piechoty, inteligentny, wyksztacony w pracy pilny i sumienny. Czonek Zaogi Westerplatte, za dzielno odznaczony Krzyem VM. yciowo wyrobiony. Nadaje si do pracy w linii i sztabie". Na pocztku 1946 r. zosta dowdc kadry Marynarki Wojennej w orodku szkolcym marynarzy poborowych. W czasie akcji politycznej obejmujcej cay kraj w zwizku z referendum 30 czerwca 1946 r. i wyborami do sejmu 19 stycznia 1947 r. sformowano tzw. grupy ochronno-propagandowe. Komendantem orodka wyszkolenia tych grup mianowano kmdr ppor. Dbrowskiego, 1 stycznia 1947 r. awansowany zosta do stopnia penego komandora. Oprcz szkolenia na miejscu, dokonywa rwnie inspekcji powiatowych. W dowd uznania i zaangaowania w akcji wyborczej otrzyma Zoty Krzy Zasugi.

Nie zpomnia te o Westerplatte. By inicjatorem budowy nagrobka polegych na Westerplatte, ktry odsonito latem 1946 r. W ocenie dziaalnoci kmdr por. Dbrowskiego za rok 1948 wypowiedzieli si dowdca Marynarki Wojennej kontradmira Wodzimierz Steyer i jego zastpca do spraw polityczno-wychowawczych kmdr Jzef Urbanowicz, stwierdzajc, i: "Opiniowany jest oficerem obowizkowym, zdyscyplinowanym, odpowiedzialnym, wykazuje du sprysto w zakresie naboru modych marynarzy i w szkoleniu poborowych. Jest jednym z pierwszych przedwojennych oficerw, ktry bez adnego ocigania si stan po stronie obecnej rzeczywistoci".

W marcu 1947 r. zosta przeniesiony do Ustki. Od 1947 r. by czonkiem Polskiej Partii Robotniczej. W ostatnich miesicach 1949 r. zapad na obustronn chorob puc. W pierwszych dniach stycznia 1950 r. rozpocz wielomiesiczne leczenie w sanatorium wojskowym w Otwocku. W wyniku dugotrwaej choroby wiosn 1950 r. komisja lekarska stwierdzia uszkodzenie zdrowia powodujce czasow utrat zdolnoci do pracy zarobkowej. Zgodnie z orzeczeniem lekarskim zosta przeniesiony w stan spoczynku. Z Ustki, z on i crk przenis si do Krakowa. Zamieszkali w dwupokojowym mieszkaniu bez kuchni i azienki. W drugiej poowie 1951 r. przez sze miesicy przebywa na kolejnej kuracji sanatoryjnej w Wodzisawiu lskim. We wrzeniu 1951 r. rozpocz prac jako kasjer w krakowskim Klubie Midzynarodowej Ksiki i Prasy. Usiowa te za marne grosze tumaczy opowiadania z jzyka wgierskiego dla "Gazety Krakowskiej" i "Dziennika Polskiego". W 1953 r. znowu reperowa wte zdrowie w sanatorium. Po powrocie do domu, nie majc szans na uzyskanie jakiejkolwiek pracy, zacz chaupniczo szy domowe papcie. Troch te pomaga onie w sprzeday prasy w kiosku z gazetami. W czasach stalinowskich choroba i zwizane z ni leczenie sanatoryjne uchroniy go od przeladowa i represji, jakie stay si udziaem wielu oficerw wywodzcych si z przedwojennej kadry. Nadszed 1956 r., a z nim odwil polityczna w kraju. Po latach zapomnienia i upokorze zosta dostrzeony. W formie rehabilitacji otrzyma jednorazowo kwot 15 tysicy zotych. Zamieszka z rodzin w innym, wikszym i sonecznym mieszkaniu. Podj prac w Nowohuckim Przedsibiorstwie Transportowym Budownictwa. W marcu i wrzeniu 1957 r. dwukrotnie spotka si z podkomendnymi z Westerplatte. Z okazji 21. rocznicy wybuchu drugiej wojny wiatowej przyby na Zjazd Obrocw Wybrzea do Gdaska.

Wiosn 1962 r. przewieziony do szpitala zmar 24 kwietnia w wieku 58 lat. Pochowany w Alei Zasuonych na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. W 1981 r. z inicjatywy pracownikw "Transbudu" zosta odsonity obelisk ku jego czci w obecnoci crki Elbiety Dbrowskiej-Kulmala i przybranego syna - Aleksandra Cichowicza. Szkoy podstawowe w Ustce i Gdasku-Nowym Porcie oraz szczep harcerski z Zespou Szk Chemicznych w Krakowie nosz Jego Imi.

Przedwojenne odznaczenia: Medal Pamitkowy za Wojn 1918--1921. Medal Pamitkowy 10-lecia Odzyskania Niepodlegoci: powojenne - Srebrny Krzy Orderu VM (1945), Zoty Krzy Zasugi (1947), Medal za Odr, Nys i Batyk, Odznaka Grunwaldzka (1946), Medal za Wolno i Zwycistwo.