Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Chrul Henryk

1918-1989

kapral zawodowy

Urodzony 12 października 1918 r. w Podubnie, powiat Nowogródek. Syn Rafała i Aleksandry z Chreptowiczów. Miał dwóch braci i jedną siostrę.

Po ukończeniu czterech klas gimnazjum w Lidzie l września 1932 r. wstąpił do Szkoły Podoficerskiej Piechoty dla Małoletnich w Śremie. 12 października 1935 r. skierowany do 2. Pułku Piechoty Legionów w Sandomierzu, jako dowódca drużyny szkolnej w stopniu kaprala. 11 listopada 1936 r. odkomenderowany do I Batalionu Detaszowego 2. Pułku Piechoty w Staszewie, gdzie został podoficerem zawodowym. Niezależnie od pełnionej służby wojskowej dokształcał się. Maturę uzyskał w 1938 r. Odkomenderowany na Westerplatte, gdzie służył od 17 marca 1939 r.'. W czasie obrony był dowódcą placówki "Łazienki". Ranny i kontuzjowany. Po kapitulacji dostał się do niewoli w Prusach Wschodnich, przebywając do końca wojny w Stalagu I A.

Po wyzwoleniu powrócił do kraju wiosną 1945 r. Ponieważ miejsce przedwojennego zamieszkania nie leżało już w granicach państwa polskiego, osiadł na Ziemiach Odzyskanych w Rzepinie, gdzie w transporcie repatriacyjnym odnalazł swą rodzinę. Od 1945 do 1950 r. pracował w gospodarstwie rolnym u rodziców. Od l lutego 1950 do 30 kwietnia 1951 r. - w Polskich Zakładach Zbożowych jako zastępca kierownika delegatury, w latach 1951-1955 jako księgowy w Państwowej Centrali Drzewa "Paged" w Rzepinie. Od l października 1955 do 28 lutego 1959 r. był starszym księgowym w rejonie Lasów Państwowych w Ośmie Lubuskim. Od 1959 r. kierownikiem referatu gospodarczego w Urzędzie Celnym w Rzepinie, skąd odszedł na emeryturę, l maja 1979 r. Rentę inwalidy wojennego otrzymał w 1980 r.

Oprócz pracy zawodowej udzielał się społecznie. Był członkiem Komisji Porządku Publicznego przy Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Słubicach, Przewodniczącym Komisji Rewizyjnej przy Rejonie Lasów Państwowych w Ośmiu Lubuskim, radnym członkiem Komisji Zdrowia, Zatrudnienia i Pomocy Społecznej przy PMRN w Rzepinie oraz członkiem Komisji Rewizyjnej Zarządu Okręgu ZBoWiD w Zielonej Górze.

Chociaż nie miał zamiaru zakładania rodziny, podczas winobrania w Zielonej Górze 6 października 1957 r. poznał Anielę, a dnia następnego poprosił ją o rękę. Po miesiącu byli już małżeństwem. Z tego związku przyszła na świat córka Grażyna (1959) - ukończyła Pomaturalne Studium Turystyczne w Zielonej Górze, syn Kazimierz ukończył Technikum Ekonomiczne w Ośmiu Lubelskim. Troje wnuków i jedna wnuczka.

Zmarł 3 listopada 1989 r. Pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Rzepinie. Wdowa Aniela mieszka w Rzepinie.

Odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1960), Krzyż Walecznych (1960), Złoty Krzyż Zasługi (1969). Odznaka Grunwaldzka (1960), Medal "Za udział w wojnie obronnej 1939" (1981), odznaka honorowa "Zasłużony dla Miasta Gdańska" (1984), pośmiertnie - Srebrny Krzyż Orderu VM (1990).